O nas

Korytków – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Gowarczów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego. Ludność utrzymuje się głównie z uprawy roli lub hodowli zwierząt. Młodzież uczęszcza do szkoły w Gowarczowie (około 1 km). Znajdują się tu dwa sklepy. Domy w większości położone są przy trasie Drzewica-Końskie. Dawniej czynne tam były: wielki piec, później tartak, cegielnie, przed wojną gorzelnia i wytwórnia wódek, a jeszcze niedawno zakład wikliniarski. W okresie międzywojennym Korytków znany był natomiast z produkcji mocnych trunków. Działały tam gorzelnia, rafineria spirytusu i fabryka wódek Stanisława Celińskiego. Na stałe urzędował w niej przedstawiciel Akcyzy, by chronić interesy państwowego monopolu spirytusowego. Nie zabierał jednak całego zysku właścicielowi, którego jako jedynego w okolicy stać było przed wojną na… samochód. Wytwórnia znajdowała się w pobliżu dworu, który jest obecnie hotelem i restauracją.

Dwór w Korytkowie

Zespół dworski w Korytkowie pochodzi z XIX wieku. W jego skład wchodziły niegdyś: dwór, spichlerz dworski oraz park. Dziś odremontowany staraniem nowego właściciela - Zakładów Mięsnych WIR z Łopuszna dawny dwór dziedzica Celińskiego odzyskał miniony blask. Po intensywnej renowacji, długotrwałej rekonstrukcji i odbudowie mieści kameralny i bardzo elegancki hotel (26 miejsc noclegowych w pokojach o wysokim standardzie) oraz restaurację, w której serwowane są potrawy z kuchni regionalnej, staropolskiej i europejskiej. Położony ok. 100 m od głównej drogi otoczony jest pięknym parkiem z sędziwymi lipami. Najbardziej okazała z nich ma obwód pnia przekraczający pięć metrów, jest już mocno pochylona pod ciężarem konarów, ale jest też świadkiem wszystkich minionych lat i dlatego z wielkim pietyzmem zostanie docelowo ogrodzona i zabezpieczona. Z parkiem sąsiaduje stary sad z jabłoniami. Na południowy wschód od dworu ciągną się stawy rybne, wśród których płynie wykorzystywana niegdyś na potrzeby wielkiego pieca rzeczka. Spichlerz dworski spłonął w pożarze i nie został odrestaurowany, ale docelowo nowy właściciel planuje odbudowę i tego budynku.

Zabytki - Wielki piec w Korytkowie istniał w XVIII wieku i czynny był do 1883 roku. Był usytuowany nad dopływem rzeki Drzewiczki, który po spiętrzeniu dostarczał energii do poruszania niezbędnych urządzeń. Należał do hrabiego Dębińskiego, a później do Małachowskich i Tarnowskich. Wytapiane w nim żelazo służyło m.in. okolicznej ludności do chałupniczej produkcji gwoździ. Po wielkim piecu już nic nie pozostało. Fragmenty murów gorzelni i fabryki wódek posłużyły do zbudowania domów mieszkalnych. W północnej części wsi zachował się popadający w ruinę budynek po spółdzielni wikliniarskiej. Wewnątrz leżą jeszcze niewykorzystane do produkcji koszyków wierzbowe witki. Obok budynku stoi szkielet komina z pieca, który służył do gotowania wikliny, aby łatwiej było ściągnąć korę. Obecnie na szczycie komina mają swoje gniazdo bociany. A to podobno dobrze wróży…